เล่าเรื่องเพลงมหาจุฬาลงกรณ์

เล่าเรื่องเพลงมหาจุฬาลงกรณ์

“…ศาสตราจารย์ ม.ร.ว.สุมนชาติ สวัสดิกุล ซึ่งปฏิบัติหน้าที่พระอาจารย์ถวายการสอนภาษาไทยได้เคยเล่าให้นิสิตอักษรศาสตร์ฟังเมื่อ พ.ศ. ๒๔๙๔ ว่าเมื่อครั้งที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดชเสด็จฯ ไปทรงศึกษาต่อ ณ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ (วันที่ ๑๙ สิงหาคม พ.ศ. ๒๔๘๙) ในวันนั้นจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยเป็นมหาวิทยาลัยเดียวที่ไปส่งเสด็จฯ เกือบทุกคน นายกสโมสรนิสิตจุฬาฯ (ส.จ.ม.) ได้ถวายโล่พระเกี้ยวและนิสิตหญิงถวายกระเช้าดอกไม้ ซึ่งพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงกลัดเข็มพระเกี้ยวเล็กๆ ไว้ที่ฉลองพระองค์ด้วย ยังความปลื้มปิติให้แก่ชาวจุฬาฯ ทุกคนที่ไปส่งเสด็จฯ ความในข้อนี้มีอยู่ใน “บันทึก ส.จ.ม.” ความว่า
“…สิ่งที่พวกเราชาวจุฬาฯ ได้รับในวันนี้อีกอย่างหนึ่งก็คือ ความปิติยินดีอย่างสูงสุดที่ได้เห็นพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวพระราชทานเกียรติแก่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยของเรา โดยทรงประดับเข็มพระเกี้ยวเล็กบนฉลองพระองค์เบื้องซ้าย…”
ต่อมาภายหลังพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงพระราชนิพนธ์เรื่อง “เมื่อข้าพเจ้าจากสยามมาสู่สวิตเซอร์แลนด์” ซึ่งหนังสือ “วงวรรณคดี” ฉบับประจำเดือนสิงหาคม พ.ศ. ๒๔๙๐ ได้อัญเชิญมาลงตีพิมพ์ มีความตอนหนึ่งว่า
“…เมื่อมาถึงดอนเมือง เห็นนิสิตมหาวิทยาลัยผู้จงใจมาส่งเราให้ถึงที่ ได้รับของที่ระลึกเป็นรูปเครื่องหมายของมหาวิทยาลัย…”
โล่พระเกี้ยวที่ชาวจุฬาฯ ถวายนั้น นิสิตจุฬาฯที่เป็นผู้ใหญ่และได้เข้าเฝ้าใกล้ชิดแจ้งว่า โล่นั้นได้ตั้งอยู่บนโต๊ะทรงพระอักษรตลอดเวลา ต่อมา พ.ศ. ๒๔๙๒ วันหนึ่งหลังจากเสด็จออกจากห้องทรงพระอักษรและทรงเล่นเปียโนเพื่อผ่อนคลายพระอิริยาบท ได้มีรับสั่งกับ ม.ร.ว. สุมนชาติว่า “การเรียนหนังสือไม่สนุกเลย คนที่เรียนหนังสืออยู่เมืองไทยจะรู้สึกแบบนี้ไหม” ม.ร.ว.สุมนชาติได้กราบบังคมทูลว่า หากทรงมีพระมหากรุณาธิคุณกับคนที่เรียนหนังสือที่เมืองไทย ก็ขอพระราชทานเพลงให้แก่พวกเขาเหล่านั้น พระองค์ท่านไม่ทรงรับสั่งใดๆ เลย หลังจากนั้นไม่เกิน ๕ วัน ม.ร.ว.สุมนชาติได้รับพระราชทานกระดาษ ๓ แผ่น ซึ่งเป็นโน้ตเพลงมหาจุฬาลงกรณ์และทรงรับสั่งแต่เพียงสั้นๆ “ที่ขอมานั้น ได้แต่งให้แล้ว” ม.ร.ว.สุมนชาติได้อัญเชิญโน้ตเพลงนั้นกลับมายังเมืองไทย และได้ขอให้ท่านผู้หญิงสมโรจน์ สวัสดิกุล ณ อยุธยา และคุณสุภร ผลชีวิน สองพี่น้องซึ่งเป็นนิสิตเก่าจุฬาฯ เป็นผู้ประพันธ์เนื้อร้อง ท่านผู้หญิงสมโรจน์ได้ขอให้คุณพระเจนดุริยางค์เล่นเปียโนและมีผู้ร้องด้วย เนื้อร้องที่ท่านผู้หญิงและน้องชายของท่านคือคุณสุภร ผลชีวินแต่งขึ้น ทำให้มีการแก้ไขปรับปรุงเนื้อร้องให้กลมกลืนกับโน้ตดนตรีพระราชทาน เมื่อได้ทดสอบจนเป็นที่พอใจแล้ว จึงนำทูลเกล้าฯ ขอบรมราชวินิจฉัย ต่อมาได้พระราชทานให้จุฬาฯ ดังที่ทราบกันทั่วไป เพลงนี้จึงเป็นสายสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งระหว่างพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดชและชาวจุฬาฯ อย่างหาสิ่งใดเปรียบได้ยาก…”

จากบทความ “จุฬาฯ วันวาน” โดยสุชิน ประสงค์บัณฑิต นิสิตเก่าคณะวิทยาศาสตร์ ปีการศึกษา ๒๕๔๐-๒๕๔๔ ในวารสารจามจุรี ปีที่ ๘ ฉบับที่ ๒ กรกฎาคม-ตุลาคม ๒๕๔๙

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

บลอกที่ WordPress.com .

Up ↑

%d bloggers like this: