สังสรรค์ ๒๕๖๒

งานสังสรรค์ สิงห์ดำ๒๓ ประจำปี ปี้นี้จัดเร็วขึ้น คือวันเสาร์ที่ 14 กันยายน 2562 ที่ผ่านมา ที่ สโมสรทหารบก วิภาวดี มีเพื่อนไปร่วมกันประมาณ 64 คน

ชมภาพกันเลยดีกว่า

ตอนถ่ายภาพนี้ มีกลับไปกันบ้างแล้ว

กิจกรรมในงานก็มีการรับบริจาคเงินสมทบการจัดงาน๕๐ปีน้องใหม่จุฬาฯ๒๕๑๓ ซึ่งมีการจับสลากรางวัลกันด้วย ผู้โชคดีได้แก่ เต๋า หมายเลข ๖๑ (วันนี้อาจจะออกอีก)

รูปตอนรับรางวัลหาไม่เจอ แต่ก็ขอแสดงความยินดีด้วยครับ

กิจกรรมอื่นๆ ก็มีการประมูลเลขสวยหน้าและท้ายสลาก คือ เลข ๒๓ (วันนี้ก็น่าจะมีนะ) ผู้ประมูลได้ไป ถ้าจำไม่ผิด(ถ้าจำผิดขอให้แจ้งด้วยครับ) เปน มนูญ สรรค์คุณากร หนุ่มนิรันดร์ และ หยู ธีรศักดิ์ กาสาวพาณิชย์ เจ้าสัวของรุ่น

หยู กับ ชาย ทรงพร ก้อนแก้ว จากตรัง
หนุ่ม มนูญ กับสาวๆ

กิจกรรมอื่นๆก็มีการร้องเพลง หาเงินเข้ารุ่น แต่ปรากฎว่า มีนักร้องคุณภาพทั้งนั้นเงินเข้า เงินออก เลยเจ๊ากันไป ไม่เหลือ มีแต่สาวๆกรี๊ดกร้าดกันยกใหญ่ ถามว่าทำไมไม่มาร้องให้ฟังทุกปี

น้อย แมว ม้อย

โต้โผการจัดงาน ม้อย ยุพิน ดิสสะมาน ประธานรุ่น แล้วก็มี แมว นิ่ม จิ๋ม ตุ๊ก อ้อย แล้วก็อีกเยอะเอ่ยนามได้ไม่หมด

ตุ๊ก หยิก
นาท จิ๋ม
นาท ถุง ตุ๋ม รุ่ง
อ้อย ยาว

เด๋วจะไปหารูปมาเพิ่มอีกครับ

หนุ่ม ป๊อก สมพร อ้วน เกริก
ชาย และ ภรรยา
กมล สมพร และ ตุ่ม ตุ้ม
ตุ้ม วีรวิทย์ โจ๊รฟ
พิทักษ์ เอกรินทร์
อ้วน และ ธานิศ
กมล วิชัย
พี่มานพ และ เกริก
อุทุมพร และ สุวิชย์
หยุม วิรัติ หยู
ต้อย ติ๋ม
เด ตุ้ม

เล่าเรื่องเพลงมหาจุฬาลงกรณ์

เล่าเรื่องเพลงมหาจุฬาลงกรณ์

“…ศาสตราจารย์ ม.ร.ว.สุมนชาติ สวัสดิกุล ซึ่งปฏิบัติหน้าที่พระอาจารย์ถวายการสอนภาษาไทยได้เคยเล่าให้นิสิตอักษรศาสตร์ฟังเมื่อ พ.ศ. ๒๔๙๔ ว่าเมื่อครั้งที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดชเสด็จฯ ไปทรงศึกษาต่อ ณ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ (วันที่ ๑๙ สิงหาคม พ.ศ. ๒๔๘๙) ในวันนั้นจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยเป็นมหาวิทยาลัยเดียวที่ไปส่งเสด็จฯ เกือบทุกคน นายกสโมสรนิสิตจุฬาฯ (ส.จ.ม.) ได้ถวายโล่พระเกี้ยวและนิสิตหญิงถวายกระเช้าดอกไม้ ซึ่งพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงกลัดเข็มพระเกี้ยวเล็กๆ ไว้ที่ฉลองพระองค์ด้วย ยังความปลื้มปิติให้แก่ชาวจุฬาฯ ทุกคนที่ไปส่งเสด็จฯ ความในข้อนี้มีอยู่ใน “บันทึก ส.จ.ม.” ความว่า
“…สิ่งที่พวกเราชาวจุฬาฯ ได้รับในวันนี้อีกอย่างหนึ่งก็คือ ความปิติยินดีอย่างสูงสุดที่ได้เห็นพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวพระราชทานเกียรติแก่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยของเรา โดยทรงประดับเข็มพระเกี้ยวเล็กบนฉลองพระองค์เบื้องซ้าย…”
ต่อมาภายหลังพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงพระราชนิพนธ์เรื่อง “เมื่อข้าพเจ้าจากสยามมาสู่สวิตเซอร์แลนด์” ซึ่งหนังสือ “วงวรรณคดี” ฉบับประจำเดือนสิงหาคม พ.ศ. ๒๔๙๐ ได้อัญเชิญมาลงตีพิมพ์ มีความตอนหนึ่งว่า
“…เมื่อมาถึงดอนเมือง เห็นนิสิตมหาวิทยาลัยผู้จงใจมาส่งเราให้ถึงที่ ได้รับของที่ระลึกเป็นรูปเครื่องหมายของมหาวิทยาลัย…”
โล่พระเกี้ยวที่ชาวจุฬาฯ ถวายนั้น นิสิตจุฬาฯที่เป็นผู้ใหญ่และได้เข้าเฝ้าใกล้ชิดแจ้งว่า โล่นั้นได้ตั้งอยู่บนโต๊ะทรงพระอักษรตลอดเวลา ต่อมา พ.ศ. ๒๔๙๒ วันหนึ่งหลังจากเสด็จออกจากห้องทรงพระอักษรและทรงเล่นเปียโนเพื่อผ่อนคลายพระอิริยาบท ได้มีรับสั่งกับ ม.ร.ว. สุมนชาติว่า “การเรียนหนังสือไม่สนุกเลย คนที่เรียนหนังสืออยู่เมืองไทยจะรู้สึกแบบนี้ไหม” ม.ร.ว.สุมนชาติได้กราบบังคมทูลว่า หากทรงมีพระมหากรุณาธิคุณกับคนที่เรียนหนังสือที่เมืองไทย ก็ขอพระราชทานเพลงให้แก่พวกเขาเหล่านั้น พระองค์ท่านไม่ทรงรับสั่งใดๆ เลย หลังจากนั้นไม่เกิน ๕ วัน ม.ร.ว.สุมนชาติได้รับพระราชทานกระดาษ ๓ แผ่น ซึ่งเป็นโน้ตเพลงมหาจุฬาลงกรณ์และทรงรับสั่งแต่เพียงสั้นๆ “ที่ขอมานั้น ได้แต่งให้แล้ว” ม.ร.ว.สุมนชาติได้อัญเชิญโน้ตเพลงนั้นกลับมายังเมืองไทย และได้ขอให้ท่านผู้หญิงสมโรจน์ สวัสดิกุล ณ อยุธยา และคุณสุภร ผลชีวิน สองพี่น้องซึ่งเป็นนิสิตเก่าจุฬาฯ เป็นผู้ประพันธ์เนื้อร้อง ท่านผู้หญิงสมโรจน์ได้ขอให้คุณพระเจนดุริยางค์เล่นเปียโนและมีผู้ร้องด้วย เนื้อร้องที่ท่านผู้หญิงและน้องชายของท่านคือคุณสุภร ผลชีวินแต่งขึ้น ทำให้มีการแก้ไขปรับปรุงเนื้อร้องให้กลมกลืนกับโน้ตดนตรีพระราชทาน เมื่อได้ทดสอบจนเป็นที่พอใจแล้ว จึงนำทูลเกล้าฯ ขอบรมราชวินิจฉัย ต่อมาได้พระราชทานให้จุฬาฯ ดังที่ทราบกันทั่วไป เพลงนี้จึงเป็นสายสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งระหว่างพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดชและชาวจุฬาฯ อย่างหาสิ่งใดเปรียบได้ยาก…”

จากบทความ “จุฬาฯ วันวาน” โดยสุชิน ประสงค์บัณฑิต นิสิตเก่าคณะวิทยาศาสตร์ ปีการศึกษา ๒๕๔๐-๒๕๔๔ ในวารสารจามจุรี ปีที่ ๘ ฉบับที่ ๒ กรกฎาคม-ตุลาคม ๒๕๔๙

เม้นจากเพื่อนๆ

ตุ่ม บอกว่า

เออ…น้องใหม่รุ่น 2513 เนี่ยนะ รู้จักเดินขบวนกันตั้งแต่ปีหนึ่งเลยนะ จำได้ไหม
ที่เสาธงหน้าหอประชุม ก่อนออกเดินไป….
กรณี ซักฟอก 3 ท่านอาจารย์ไง …
แล้วก้อมีมาเรื่อย ๆ จนปีสี่ สอบกลางปี 14 ตค. 2516 ไง ชิ้นโบว์แดง
แล้วยังเป็นรุ่นแรกที่ใช้คำว่า “โซตุส .. เอ้ย ! โซตัส ใหม่ “
…แนะหัวข้อให้ น่ะ เขียนเป็นเรื่องเป็นราวไม่เป็น…อิอิ
ปล. เราว่ามัน แร็งส์ แล้วนะ …แต่พอมาเจอ เจ้า เนติวิทย์ เข้า … ป้า ละ งง ใบ้ แด็กส์ แต่ยังดีใจไม่เคยถูกเรียกว่า ไอ้เด็กนรก….5555555

บลอกที่ WordPress.com .

Up ↑

%d bloggers like this: